بازم ببار ای آسمون
شاید منم گریه کنم
بغض سکوت و بشکنم
اشکمو به تو هدیه کنم
نگاه نکن که ساکتم
دلم اسیر سایه هاست
نگاه خسته مو ببین
که لبریز از گلایه هاست
کویر خشک گونه ام
اشکی به روی خود ندید
لبم از خنده دور شده
هیشکی کلامی نشنید

ای آسمون تو هم ببار
شاید یه کم سبک بشی
نگاه به بغض من نکن
نگو به زودی پیر می شی
بازم ببار ای آسمون
دل از خودت خسته تره
از این کویر لعنتی
کی منو خونه می بره؟